کتاب خون دلی که لعل شد،زیبایی زندان‌های آن دوران را به تصویر می کشد و به بخش های مهمی از زندگی رهبر، قبل ازانقلاب اشاره می‌کند. این کتاب دارای پانزده فصل است و این چنین روایت می کند:

سال های طلبگی

در این بخش ایشان به سال های درس و بحث اشاره میکنند و درباره شیرینی آن دوران صحبت میکنند، دورانی که با تمام سختی برای ایشان شیرین بود. ایشان ضمن درس از فعالیت های اجتماعی غافل نمی شدند و دائما با مردم مراوده و معاشرت داشتند.

خانواده و آموزش های پدر

ایشان در کنار خانواده که خود مدرسه ی کاملی بود؛ در دامان اساتید بزرگواری از جمله آشیخ حسین علی منتظری، آسید محمد حسین طباطبایی و رهبر کبیر انقلاب امام (رحمت الله علیه) پرورش یافته اند. یکی از اساتید ایشان که بسیار در زندگی ایشان نقش مهمی را ایفا کرده اند، پدرشان آقا سید جواد خامنه ای بود که هم به ایشان درس علمی و هم درس زندگی و معرفت آموختند، ایشان از پدرشان به عنوان استاد خوب یاد میکنند.

علاقه رهبری به ادبیات

ایشان کاملا مسلط به زبان عربی هستند و رابطه خوبی هم با شعر دارند مثلا میبینیم که هر چند وقت یکبار شب شعری برگزار میکنند، ایشان از همان نوجوانی به شعر علاقه داشتند و میگویند که شعرهای جبران خلیل را میخواندند، ایشان به کتاب هم علاقه وافری دارند و از دوران جوانی کتاب های بسیار زیاد خواندند، چه ایرانی و چه خارجی.

آمدن امام و انقلاب اسلامی

در این بخش از کتاب خون دلی که لعل شد، رهبری به مبارزات و رشادت های مردم اشاره میکنند که این مبارزات، با شهادت شهید نواب صفوی به اوج خود رسید. ایشان از همان ابتدای مبارزات حضور داشته و در این راه، سختی ها و دوری های زیادی را متحمل شدند؛ ایشان عاشق راه مکتب امام بودند و امام را سر مشق و الگوی خود در راه مبارزه می دانستند. ایشان در باره امام چنین میگویند: ریاضت سکوت امام یکی از بزرگترین ریاضت ها بود، ایشان مصداق کامل انسان مومن بود.