کوه صبر و مقاومت و استواری یعنی در میانه میدان باشی و هیچ تهدید و صدا و سلاحی تو را نترساند .مانند آن مادری که با فرزندان خردسالش در تجمعات حضور داشت صدای انفجار را شنید نگاه به کودکانش که ترسیده بودند کرد و محکم گفت: چیزی نیست، نترسید خدا با ماست با اینکه می‌دانست دشمن غدار آنقدر بی‌رحم است که امکان دارد هر لحظه میان جمعیت را بزند اما با توکل بر خدا برای حفظ کشورش ایستاد با مشت گره کرده ایستاد و زمانی که بچه‌ها استواری مادر را می‌دیدند دلگرم می شدند و آنها هم تصمیم می‌گرفتند که استوار باشند و استوار بایستند .
این گونه نبود که این استواری را فقط از یک مادر ببینیم بلکه تمام مادرهایی که در میدان بودند این تصمیم ،مصمم آنها بود آن قدر زیبا ایستادند که کم کم این ایستادگی به آن سوی مرزها نیز کشیده شدو فرهنگ مقاومت متبلور شد.
رسانه‌های تمام دنیا این مقاومت و حضور جانانه را تحسین کردند و برای این تصویر زیبا واژه‌ای در فرهنگ مادی گرایانه خود پیدا نکردند چون با تفکر لیبرالی آن ها قابل فهم نبود برخی از آنها این حضور مردم را انتحار می نامیدند ولی کار شناسانشان این ایستادگی را حسی فراتر از جان مردم می‌دانستند ولی با واژه ی شهادت آشنا نبودند و می‌دانستند اهمیت این حضور و ایستادگی مردم در صحنه قوی تر و تواناتر از قدرت نظامی یک کشور بوده و اینجا بود که در صحنه معنی اصلی و واقعی جمهوریت را در عمل و نه صرفاً یک ادعا فهمیده و درک کردند . و تمدن کهن ایرانی عجین شده با عقیده حسینی را به عینه مشاهده کردند و اذعان کردند دولت آمریکا و رژیم صهیونی که سر سختانه مخالف گسترش تفکر و مذهب شیعه در جهان بودند با این جنگ موجب شده اند گرایش به اسلام شیعی در جهان ،روبه گسترش باشد.

نویسنده: زهرا جمالو، طلبه پایه سوم، مدرسه علمیه الزهراء(س) اراک